sufi poetry in urdu best 20 sher
read sufi poetry in urdu text. This is an expression of love with God and man in a unique way. Sufi literature shows love and a beautiful connection between God and man. The tradition of Sufism in Urdu poetry has been going from the beginning. رات کی چادر کو کفن سمجھ کے سویا کر نہ جانے صُبح کا آغاز کِس دُنیا میں ہو گا raat ki chadar ko kafan samjh kay soya kar na janay subh ka aghaz kis duniya main ho ga بوہتی خوشی وی غم برابر، اِس وچ چوٹھ نہ جانیں سُک جاندے نے رُکھ محمدؒ ، جِناں نوں بَوتا پانی buhti khushi vi gham brabr, iss vich chuth na jannin suk janday nay rukh muhammad, jinnan nu bauta pani کدی کلیاں بہہ کے سوچی ہاں تیرے وچ کاہدی آکڑ اے بس اِکو جھٹکے مُک جانی جیہڑے چلدے ساہ دی آکڑ اے kadi kalliyan beh kay sochi haan teray vich kahdi aakarr aye bas ikko jhatkay muk jani jehray chalday sah di aakarr aye وہی محفوظ رکھے گا ، میرے گھر کو بلاوں سے جو بارش میں شجر سے گھونسلے گِرنے نہیں دیتا wohi mehfooz rakhy ga, mery ghar ko balla-on say jo barish main shajar say ghonsaly girnay nahi deta sufi poetry in urdu اُچّا ناں رکھایا جس نے، چُلے دے وچ سَڑیا نیواں ہو کے لنگ مُحمدؒ ، لنگھ جائیں گا اڑیا ucha naa rakhaya jis nay, chully day vich sarrya neevan ho kay lang muhammad, lang jain ga arrya روگاں وچوں روگ انوکھا،جس دا ،ناں اےغریبی مشکل ویلے،چھوڑجاندے نے رشتےدار،قریبی rogann wichon rog anokha jis da naam gharibi mushkil waley chorr janday nay rishty-dar qareebi عمر بھر ہم یونہی غلطی کرتے رہے غالب دھول چہرے پہ تھی اور ہم آئینہ صاف کرتے رہے umer bhar ham yunhi ghalti karty rahy ghalib dhul chehry pay thi aur ham aaina saaf karty rahy زاہد تُجھے معلوم نہیں اندازِ عقیدت سر خود بخود جھکتا ہے، جھکایا نہیں جاتا zahid tujhay maloom nahi andaz e aqeedatt saar khud ba khud jhukta hai jhukaya nahi jata sufiana shayari جب سے خود سے ملاقات کیے بیٹھے ہیں تب سے خاموشی ہی پاس لیے بیٹھے ہیں کوئی سمجھ سکے ایسا ممکن ہی نہیں ایسا اندر کا احوال لیے بیٹھے ہیں jaab say khud say mulaqat kiye bethay haan tab say khamoshi hi pass liye bethay haan koi samajh sakay aisa mumkin hii nahi aisi andar ka ahwal liye bethay bethay haan آج ہے جو پیروں تلے کل سَر کے اوپر آئے گی مِٹی کی ہر اِک شے مِٹی ، مِٹی میں مِل جائے گی aaj hai jo pairoon talay, kal sar kay ooper aye gi mitti ki har ik shay mitti, mitti main mil jaye gi اپنے من میں ڈوب کر پا جا سُراغ، زندگی تو اگر میرا نہیں بنتا نہ بن اپنا تو بن apnay maan main doobh kar pa ja suragh e zindagi tu agar mera nahi banta na ban apna tu ban sufi poetry in punjabi رُکھی سُکھی کھا کے ٹھنڈا پانی پی فریداؔ -ویکھ پرائی چوپڑی نہ ترساویں جی rukhi sukhi kha kay thanda pani pii fareeda vekh parrai choprri na tarsavin jii نہ خواہشیں نہ جستجو , پسِ آئینہ میرے روبرو تیرے واسطے میں کچھ نہیں، میرے واسطے بس تو ہی تو na khwahishain na justju, pas-e aaina mery ro ba ru tery wasty main kuch nahi, mery wasty bas tu hi tu تو نے بس دیکھا ہے صحرا میں اک درویش تو نے درویش میں ابھی صحرا نہیں دیکھا tu nay bas dekha hai sehra main ik darwesh tu nay darvesh main abhi sehra nahi dekha تقدیر بدل جاۓ گی تمھاری آزما لو راتوں کو اٌٹھ کر خٌدا سے مانگو تو سہی taqdeer badal jaye gi tumhari aazma lo ratton ko uth kar khuda say mango tu sahi اک رات دا جاگنا بہت اوکھا اک جاگدا دُکھی بیمار راتیں یا راتیں چور تے ٹھگ جاگدا یا جاگدا پہرے دار راتیں یا جاگدا عشق دِی رمز والا یا جاگدا یار دا یار راتیں وارث میاں سب سَو جاندے بس جاگدا پروردگار راتیں ik raat da jagna buhat aokha ik jagda dukhi beemar raatin ya raatin chor tay thag jagda yah jagda pehray dar raatiin ya jagda ishq di ramz wala ya jagda yaar da yaar raatiin waris mian sab sau janday bas jagda parwardegar raatiin بازی لے گئے کتے راتیں جاگیں تے شیخ سَداویں تے راتیں جاگن کٌتے، تیتھوں اٌتے رٌکھا سٌکھا ٹٌکڑا کھا کے جا رٌکھاں وچ سٌتے توں ناشٌکرا اٌتے پلنگاں اوہ شاکر روڑیاں اٌتے در مالک دا مول نہ چھوڑن پاویں مارو سو سو جوتے اٌٹھ بٌلھیا توں وی یار منا لے نٕیں تے بازی لے گۓ کٌتے ratin jagain tay shekh sadavain tay raat nu jagan kuttay, te-thun ottay rukha sukha tukra kha kay ja rukhan vich sutay tun nashukra otay palangan ooh shakir rorriyan utay dar malak da mol na chorran paawin maro soo soo jutay uth bulliya tu vi yaar mana la nai tay bazi la gaye kutay ضرورت توڑ دیتی ہے غرورِ بے نیازی کو نہ ہوتی کوئی مجبوری تو ہر بندہ خُدا ہوتا zarurat toor deti hai gharor e bay niazi ko na hoti koi majburi tu har banda khuda hota عدل کریں تے تھر تھر کنبن اُچیاں شاناں والے فضل کریں تے بخشے جاون میرے ورگے منہ کالے adal karain tay thar thar kanban uchiyan shanan walay fazal karain tay bakhshay jawan mery wargay muunh kalay نہ کر بندیا میری میری، نہ میری نہ تیری چار دِناں دا میلہ دٌنیا فیر مِٹی دی ڈھیری na kar bandya meri meri, na mer na teri char dina da mella duniya, fer mitti di dheri تٌوں کیوں ڈھاویں مسجد نوں تے میں کیوں ڈھاواں مندّر نوں آجا دوویں بہہ کے پڑھیے اِک دوجے دے اندّر نوں tu kiyun dhawain masjad nuu tay main kiyun dhawan mandar nuu aa ja do vin bai kay parriye ik dujay day ander nuu فتور ہوتا ہے ہر عٌمر میں جٌدا جٌدا کھلونا، عشق، پیسہ اور پھر خٌدا خٌدا fitor hota hai har umer main juda juda khlona, ishq, paisa aur phir khuda khuda موت




